Sociale Top Zwolle 30 nov. 2015

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken organiseerde samen met andere betrokken ministeries en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten deze Sociale Top. Doelen waren:

  1. Vernieuwende vragen, ideeën en oplossingen binnen het Sociaal Domein naar boven halen;
  2. Deelnemers inspireren om hiermee ook in hun eigen situatie aan de slag te gaan; en
  3. Persoonlijke banden scheppen tussen de innovators van nu en de toekomst.

In het middagprogramma bezoeken in totaal 54 groepen van ongeveer twaalf tot vijftien personen locaties in de stad. Het zijn allemaal locaties die verband houden met het sociale domein. De deelnemers kunnen daarbij kiezen uit één van de achttien arrangementen van drie bij elkaar in de buurt gelegen locaties.  Iedere groep bezoekt dus binnen een gekozen arrangement drie locaties. Ik had het genoegen gespreksleider te mogen zijn op locatie A: in het fraaie Vidiveni, een restaurant gerund met mensen die een afstand tot de arbeidsmarkt hebben, vanuit RIBW, het Regionaal instituut voor Beschut Werken.

Drie dilemma’s stelde Alfons Jansman van het RIBW aan de orde:

  1. Door de bezuinigingen in de GGZ komen cliënten met zwaardere psychische problematiek in begeleiding bij de RIBW-GO terwijl er minder budget beschikbaar is. Hoe zorgen we er met z’n allen voor dat deze groep toch de zorg krijgt die zij nodig heeft. Denk eens met ons mee. Ik kan kiezen voor het aanbieden van de zorg maar dat heeft als bezwaar dat we wellicht niet de begeleiding kunnen bieden die deze cliënt nodig heeft, of voor het afwijzen van deze cliënt en het over laten aan een andere organisatie met als bezwaar leegloop en dat de cliënt ook bij andere organisaties niet de passende begeleiding krijgt.
  1. Door het verdwijnen van de sociale werkvoorziening en verlaging van de budgetten voor dagbesteding moet er gezocht worden naar alternatieven voor de groep mensen waarvoor beschermd/beschut werk het meest passend zou zijn. Het zou mooi zijn als deze groep ondergebracht zou kunnen worden bij reguliere bedrijven. Hoe organiseren we bovenstaande in Zwolle, denk eens met ons mee. Overigens is dit ook een dilemma van veel gemeenteraden: stuur je de doelgroep naar de WMO dagbesteding, of naar een regulier bedrijf? Ook met oog op bezuiniging op SW. Ik kan kiezen voor het stoppen met het aanbieden van dagbesteding met als bezwaar dat een grote groep mensen achter de geraniums komt te zitten of voor het voortzetten van de huidige dagbestedingslocaties met als bezwaar dat de reguliere bedrijven niet worden gestimuleerd om in beweging te komen en na te denken over mogelijkheden binnen hun eigen bedrijf.
  1. Bij Vidiveni bieden we een arbeidsmatige vorm van dagbesteding waarbij de deelnemers naar vermogen worden ingezet. Deelnemers zijn met ziel en zaligheid aan het werk en leveren mooie arbeidsprestaties. Omdat de financiële mogelijkheden zeer beperkt zijn staat hier geen vergoeding tegenover terwijl deelnemers wel elke maand wel een eigen bijdrage betalen. Denk eens met ons mee hoe we hieraan iets kunnen veranderen. Ik kan kiezen voor het betalen van een vergoeding per dagdeel met als bezwaar dat dit financieel lastig is of voor dit niet te doen met als bezwaar dat lastiger kan worden mensen te stimuleren tot een prestatie/motivatie.

Ieder van de drie groepen hielp ik de dilemma’s in drie stappen te bespreken: 1. vragen stellen ter verheldering, 2. ervaringen delen, 3. oplossingsrichtingen formuleren. Als drie hoofdoplossingsrichtingen kwamen uit de drie groepen:

A1:

T.b.v. de Transformatie

  • Nog veel meer allerlei verbanden leggen (werkgevers met elkaar, zorgaanbieders met elkaar, werkgevers en zorgaanbieders met elkaar)
  • Nog veel meer technologie gebruiken (wat er allemaal al is echt gaan gebruiken, e-Health)
  • Tijd en geld vrijmaken voor Preventie, voor tijd ervoor in het Onderwijs

A2:

  • Durf (zelf gestelde!) regels los te laten (mensen in plaats van systemen/populatie). Stel de geest van de regel centraal
  • Noem het anders (kanker!). AF van het medisch model !
  • Zelfregie centraal stellen

A3:

  • Anders kijken: niet over dagbesteding maar over werk spreken (verdringing moet)
  • Niet meer over recht op uren begeleiding / budget spreken, uit het systeem stappen, zelfregie, niet over doelgroepen maar over mensen spreken. Er kan veel meer dan je denkt
  • Je laten inspireren door voorbeelden (Conferentiecentrum in Arnhem).

Naar mijn idee zijn doelen bereikt, is evenement voor herhaling vatbaar !

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *