Denkkunde

Ik had een dezer dagen het genoegen te mogen spreken met Theo Denessen, door toedoen van Willemijn Brouwer en Jaap Peters. Het blijkt een Nederlander, die al 30 jaar in Canada (in Vancouver!) woont en nadenkt over denken. Hij heeft een concept (‘connected thinking’) uitgevonden, dat hij vergelijkt met de uitvinding van de notenbalk ! Een boeiende man met een boeiend idee. Ik draag graag bij aan de verdere verspreiding ervan. Zie www.connectedthinkers.com. Wat mij betreft gaan we er een keer mee aan de slag op een deLimes Netwerkmiddag volgend jaar, als Theo weer een keer in het land is ….

Theo zijn insteek, zijn centrale stelling is: het lineaire denken heeft ons veel gebracht, maar het is een grove versimpeling van de werkelijkheid van het denken. Hij zet er het non-lineaire denken tegenover ! Het behoeft een hulpmiddel; schaken doe je ook niet zonder een schaakbord.

Hieronder staat een voorbeeld van Theo zijn uiteindelijke ‘notenbalk’/denk-hulpmiddel:

De kern/uitdaging en de gedachtenwolken daar omheen, inhoud én mensen, denkbeelden en denkpartners zijn dwars door de uitdaging ‘connected’, de ‘individual mind’ en de ‘universal mind’/ de ‘cloud’, factoren en actoren zijn samengebracht. De kern van de zaak staat middenin en wordt door de verschillende betrokkenen ieder op zijn eigen wijze bevraagd en beantwoord. Het visualiseert hoe alles met alles te maken heeft, connected thinking, de zwerm, non-lineair denken. In het kader van dat laatste nummert Theo niet opvolgend (lineair) van 1 tot 9, maar 1, 8, 2, 7, 3, 6, 4, 5 (9-proef achtig), 10 completeert het geheel.

De kern van de zaak blijkt ook hier zo rijk als het ‘hittepunt’ uit het Socratisch gesprek, ongelofelijk hoeveel inzicht een diepgaande, gestructureerde, gezamenlijke analyse van een specifiek vraagstuk/detail ons levert. Mijn andere hoofdassociatie zijn de causale diagrammen, zoals Hans Vermaak ons die bijvoorbeeld leert bij zijn ‘taaie problemen’. Theo heeft het flipovervel daartoe voorgestructureerd met zijn factoren en actoren en met de pasfoto’s, die mooi indringend de betrokken actoren voorstellen.

Willemijn Brouwer (http://www.williswijs.nl/) is een week bij Theo in Canada geweest en heeft er vervolgens samen met Jaap Peters Denkcomposities, kom samen tot de kern van de uitdaging’ van gemaakt. Het staat op de site van Willemijn, is een productie die m.i. op zich meer aandacht verdient, misschien een boekje moet worden, of zo, om het op zijn Willemijns te zeggen !

Boeiend om iemand uit het voor powerpoint-/prezi tijdperk te ontmoeten, iemand die 30 jaar denken in anderhalf uur bij mij (goed) door kan laten komen. Ik had er tevoren een klein beetje via Willemijn en haar productie op haar website over kunnen kezen. Het verhaal door Theo zelf voegt wezenlijk toe aan het lezen.

Het lijkt mij de moeite waard om volgend jaar als Theo weer hier in NL is, een keer op een deLimes Netwerkmiddag o.l.v. Willemijn het hulpmiddel van Theo te gebruiken bij de bespreking van een vraagstuk.  We zouden ook You Tube filmpjes van Theo kunnen maken. Het zou mooi zijn als studenten aan de Universiteit van Vancouver (die er vast wel is) aan de slag gingen met Theo zijn hulpmiddel ….

You may also like...

2 reacties

  1. Martin Swinkels schreef:

    Ik heb Theo enkele jaren geleden in Canada ontmoet en heb zijn verhaal vol verwachting aangehoord omdat me verteld was dat het iets bijzonders was. Maar na enkele dagen met Theo te hebben opgetrokken en uitgebreid te hebben doorgevraagd, moest ik concluderen dat het verhaal aanvankelijk interessant klinkt, maar uiteindelijk niet meer is dan een warrige woordenbrij zonder echte diepere inzichten erachter. Theo is een bevlogen en oprechte en bovendien aimabele man. Maar hij heeft het buskruit niet uitgevonden. De mogelijkheid om buiten de paden van zijn eigen kretologie te denken en om überhaupt inhoudelijk te reageren op kritische vragen, lijkt compleet te ontbreken bij hem.

    Zijn verhaal is verder zo algemeen en bevat aanknopingspuntjes naar zoveel overbekende populaire ideeën (verbinding, zwerm, cloud, enzovoort) dat je in eerste instantie zou kunnen vermoeden dat het een soort synthese van al deze ideeën is. Maar het blijkt uiteindelijk niet meer een bij elkaar geraapte en onsamenhangende verzameling modieuze kreten. Het is als suikerspin: prachtig en aanlokkelijk aan de buitenkant, maar een hap lucht als je je tanden erin zet.

    De enige echte onderliggende gedachte van Theo’s verhaal is dat je denkprocessen kunt structureren en in diagrammen kunt vatten om ze daarmee te verbeteren. Dat vind ik op zich al een onzinnige aanname en een ontkenning van de complexiteit van de menselijke geest en van de interactie tussen mensen. Daarmee vind ik het niet bepaald een uiting van een Rijnlandse kijk op de wereld. Ik begrijp niet goed wat DeLimes daarmee aan zou moeten.

    Het is schokkend om te zien hoe het geloof in trucjes en revolutionaire methodieken soms ook Rijnlanders laat ontsporen. Onlangs zag ik hoe de stichting Zelforganisatie (http://www.z11org.nl) zich had laten strikken om ruimte te geven aan één of andere ranzig commercieel clubje met een idiote angelsaksische meetmethode (http://www.dilemmamanager.nl/). Jakkes.

    En kort daarvoor heb ik me al boos gemaakt over de bullshit-filosofie van ‘Spiral Dynamics’ die zich ten onrechte bij DeLimes naar binnen gewurmd had: http://www.organisatieactivist.nl/www/quasi-wetenschappelijke-cultus-zoekt-volgelingen-onder-rijnlanders/

  2. Sjaak Evers schreef:

    Zo, dat is stevig, Martin. Dat zet me mooi nog weer even aan het denken over het verhaal van Theo. Volgens mij probeert Theo denkprocessen te ondersteunen, juist de complexiteit ervan meer te respecteren. Hij visualiseert hoe denken mensenwerk is, hoe mensen er toe doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *